De CD is Af! Wow! Yeaaah!
Hij is Echt Af!
Het ei is gelegd. Na twee jaar werken aan een vorm en een geluid, ondertussen lerend, is de tweede Supervis CD "Hé!" af. In de eerste plaats is het een studioproject, om te kijken wat je allemaal kunt doen zonder dat er iemand tegen je zit te zeuren dat het anders moet. Zo maak je de mooiste creaties, recht uit het hart dus behoorlijk kwetsbaar...so what.
De muziekstijl valt zoals gebruikelijk makkelijk in een hokje te stoppen: Funky Nederpop. In een enkel geval Pure Nederfunk, in een ander geval een niersteenvergruizende tranentrekker die diepe indruk achter laat zodra er naar geluisterd wordt.
Het is geen strijk-cd geworden, een muziekje om de strijk bij weg te werken. Bij het ene nummer wordt er vergeefs in het strijkijzer meegezongen, bij het andere nummer wordt het strijkijzer met een grote boog uit het raam gegooid.
Het geluid is ontstaan uit een mix tussen de gitaarliedjes van Roger Hodgson (Supertramp) met zijn 12-snarige gitaar, de geweldige nummers van Toontje Lager en een dosis gekte van George Clinton (Parliament, Funkadelic) en de teksten zijn in het geval van deze cd gedowngraded om de muziek de overhand te geven, en niet te veel te eisen van de algemene ontwikkeling van de doorsnee luisteraar. Er ontstaat dus een subtiele onbalans die aan alle nummers iets eigenaardigs meegeven, men is dus verplicht het goed te vinden of slecht: Love it or leave it, en wees maar blij dat ik geen progressieve experimentele jazz maak.
CD's zijn niet meer het ding tegenwoordig. Iedereen kan ze maken, gewoon thuis. Platendeals zijn geen hot deal meer. Als je als artiest naam wilt maken, zul je moeten optreden en de mensen een leuk concert moeten geven. De voetjes moeten van de vloer, het bier moet schuimen, de dames gewillig en de heren galant. Zoals heren doorgaans zijn.
De volgende stap is op pad gaan met deze cd onder de arm, er een aantal verkopen om uit de kosten te komen, er een aantal op te sturen zodat ze op de grote hoop gedonderd worden bij het radiostation.
Supervis is het zolderkamertje ontgroeid. Op zoek naar soortgenoten, net zo gek en vrij van geest om dit ooit op een podium te spelen, al is het maar voor 5 man, of 5000, who knows.
Ik heb misschien een drummer, wellicht een bassist, ikzelf als gitarist en leadzanger, maar in heel Nederland is geen toetsenist te vinden die Funky Nederpop wil spelen voor 5 man. Het gaat niet om het geld, die illusie heb ik nooit gehad, maar de boodschap moet duidelijk worden: Have a good time, er is zoveel meer dan Biermuziek (muziek die alleen leuk is als je gezopen hebt) en nageaapte Engelstalige gitaarrock.
Dit versta je, dit is duidelijk, dit swingt en dit laat je lachen.
Kopen die CD, en draai hem knetterhard. Schijt aan de buren! Funk it!