Start

synthesizers

Al van kindsbeen af was ik niet weg te slaan van alles wat op een muziekinstrument leek en ik was ook enorm geboeid door technologie.

Op 16-jarige leeftijd - dat was in 1977 - kocht ik mijn eerste synthesizer. Een Roland SH2000. Aanleiding was een plaat van Jean Michel Jarre. Initieel speelde ik gitaar maar de aanschaf van dit 'ding' was naast een financiële aderlating vooral een openbaring.

Mijn besluit stond vast. Dit was de toekomst. Mijn interesse was gewekt en van toen af volgde ik alle ontwikkelingen op dat gebied. Na mijn studies en legerdienst kon mijn geluk niet op. Ik kon als 22-jarig jonge man beginnen werken in een vooraanstaande Belgische muziekwinkel.

Op het ongenblik dat de hele synthesizer-industrie in volle ontwikkeling was en synthesizers al maar toegankelijker werden voor het grote publiek, zat ik er met mijn neus boven op.Het einde van het modulaire/analoge tijdperk en de geboorte van digitale synths. De eerste samplers (toen nog onbetaalbaar) ja werkelijk alles kon ik van dichtbij volgen met een jaarlijks bezoek aan de Frankfurt Messe als hoogmis. De Emulator II en Synclavier stonden werkelijk in de winkel ! Mijn werkgever was naast een heel bekend muzikant bovendien kind aan huis in alle studios en zo kwam ik in contact met heel wat professionals uit die tijd. Mensen die mij heel wat wetenschap hebben bijgebracht.

Ik betrapte me er zelf op dat ik een niet te stillen honger had naar steeds nieuwere apparaten en kocht regelmatig nieuw spul. Immers, ik zat bij de bron ! En de technologische ontwikkelingen gingen toen ook razendsnel als gevolg van de steeds beter wordende chips, opkomst van computers enzovoort. Het klinkt opscheppering, maar op bepaald ogenblik had ik te veel synthesizers. Oude analoge bakken en digitaal spul door elkaar. Veel spul waarvan jonge 'vintage' freaks vandaag aleen maar kunnen dromen. 

Na een tijd kwam ik tot de vaststelling dat ik vooral bezig was met een eindeloze zoektocht naar ideale sounds in plaats van muziek te maken. Ik was in de foutieve overtuiging dat als ik maar dit of dat laatste nieuwe apparaat had, ik wel inspiratie zou krijgen. Niet dus. Ergens zat ik helemaal fout en begon een aantal zaken in vraag te stellen. Op hetzelfde ogenblik leerde ik ook YF kennen, een synthgoeroe en talent op gebied van muziek schrijven. Dankzij hem zag ik na vele jaren eindelijk licht aan het eind van de tunnel. Ik ontdekte dat goede muziek maken niet zozeer een kwestie was van de 'juiste' apparaten te bezitten, dan wel dat dit een talent is dat vooral in je vingers en je hoofd zit. Vermogen om te kunnen spelen en vebeeldingskracht om goede arrangementen te bedenken. En dus ging ik tegen betaling bij hem in de leer. Zo wat de beste beslissing die ik destijds nam.

Intussen zijn we  bijna 30 jaar verder en door wat ik rondom mij zie gebeuren - zowel in de muziekindustrie als bij de jongere generatie - besloot ik deze blog te beginnen. Ook in de hoop dat ik net zoals bepaalde mensen mij destijds op het juiste spoor kregen - ik nu ook jonge mensen een aantal inzichten kan bijbrengen. Ik ben niet alwetend, en 'de waarheid' bestaat niet, maar er spelen een aantal zaken waarvan mensen zich soms niet bewust van zijn. Vooral de muziekindustrie vaart daar wel bij. 

Dankzij de snelle evolutie is er intussen een overaanbod van (ook nieuwe) synthesizers met als positief gevolg dat er een grote 2dehandsmarkt is met toestellen aan zeer betaalbare prijzen. De downside van dit gegeven is een razensnelle devaluatie van je investering of aankoop. Maar ook andere zaken spelen mee. Sommige oudere analoge aparaten krijgen soms helemaal onterecht mythische waarden toegekend en bijgevolg worden er intussen voor sommige toestellen belachelijk hoge prijzen gevraagd. Mij deert het niet, want ze laten mij koud. Ik heb een hele mooie verzameling synths en niet het gevoel dat ik iets mis. Ook niet van de steeds nieuwe toestellen die vaak een flauw doorslagje zijn van het vorige model. Maar ook de vintage hype heeft er voor gezorgt dat er intussen terug volop modulaire toestellen worden gebouwd. So far so good. Het wordt echter bedenkelijk als ik zie dat mensen veel geld neertellen voor een pakweg Korg MS20, om die een paar maand later toch weer te verkopen. En dan volgt weer een ander synth en weer een, en weer een...

Men is op zoek naar de ultieme sound, en men vergeet muziek te maken. Of vaak wijt men de magere resultaten aan het gebrek van de juiste apparatuur en net daar gaat het helemaal fout. De grote winnaar zijn de producenten van al dit fraais die er ook alles aan doen om de potentIële kopers te doen geloven dat de nieuwste apparaten hun geheid een hitsong opleveren. Lees maar eens de marketing tekstjes bij publiciteit : "Sounds of the future" 

Wordt vervolgd.