[stelling vd maand] Stelling vd maand Jan.'10:"Alles is in zekere mate al een keer gedaan."

[thomasjongsma]

Alles is zeker nog niet gedaan!
Er zijn zat bands zie compleet vernieuwende dingen doen zowel op compositorisch vlak als wel op het gebied van "sound". Een voorbeeld is de Noorse artrock band Jaga Jazzist. Zij spelen absoluut een bijzondere mix van pop, rock, jazz en avantgarde muziek die ik nog niet kende. Verder heeft Zappa bv van de jaren '60 tot de jaren '90 bewezen dat er nog heel veel nieuwe dingen te doen waren binnen de muziek. Met name latere albums als Civilisation Phase III laten absoluut dingen horen die compleet origineel zijn. Tegenwoordig lijken dit soort originele artiesten niet meer te bestaan maar dat komt alleen maar omdat deze opereren aan de randen van de muzikale wereld. We kennen ze niet, dat betekent niet dat ze niet bestaan!
Tegenwoordig ligt de nadruk, mijns inziens door gebrek aan compositorisch talent, te veel op de "sound" van een band of muzikant. Iedereen probeert origineel te klinken door gekke instrumenten te gebruiken (kinderspeelgoed, oude goedkope synths) om zo origineel te klinken. Een goede melodie heeft geen gek instrument nodig om origineel te zijn.
Originele melodieen zijn echter vaak gewoon niet zo leuk om naar te luisteren.... Mensen houden nu eenmaal van iets herkenbaars.

[conq]

Oorspronkelijk geplaatst door Radix

Alles al eens gebruikt? Nee hoor!
Neem een toon van de standaard C majeur toonladder. Je hebt 7 mogelijkheden. Neem er nog een, weer 7 mogelijkheden.
Zo zijn er voor 8 tonen (2 maten in een 4/4 maatsoort) al 5764801 mogelijkheden. Bij 16 tonen al 33 biljoen mogelijkheden.

Das een mooi wiskundig rekensommetje, maar negen van de tien zullen er niet van klinken.

Oorspronkelijk geplaatst door Radix

Daarbij komen dan al die andere tonen van een liedje, het ritme, de andere toonsoorten, de andere oktaven, de akkoorden, de instrumenten, en de interpretatie. Voldoende mogelijkheden om origineel te zijn lijkt mij.

Daar kan ik me wel in vinden.

Wat me ook opvalt is dat we (het publiek) veel meer gewend beginnen te geraken aan dissonanten, wat op zich weer wat opties met zich meebrengt.

[Xopotl]

Ik denk dat de stelling enkel echt van betekenis kan zijn als iedereen de "alles", zoals vermeld in de stelling, ook effectief al heeft gehoord...

[baswels]

het is sowieso al wetenschappelijk bewezen dat het onmogelijk is dat ooit de combinaties van noten op zullen zijn dat is sowieso al een argument en er zijn zat andere bands en rapgroepen die tegenwoordig 2008 09 allemaal unieke nummers hebben gemaakt "cypress hill get em up" b-real, jj, alter bridge, snowgoons, la coka nostra, the prodigy om er maar een paar te noemen

[Radix]

Bij geluidstechniek gebruik ik graag fototechniek als analogie om dingen te begrijpen of te testen. Zo zou voor muziek de schilderkunst een analogie kunnen zijn. Vergelijk een klassiek concert met een realistisch schilderij. Emotie gevat in een complexe compositie, zo herkenbaar mogelijk natuurgetrouw weergegeven. Gebruik makend van heel ingewikkelde en vaak beperkende regels, een overdaat een details en virtuositeit in de uitvoering. Van het publiek wordt ook de nodige voorkennis of gewenning gevraagd.
Eat is dan bijvoorbeeld action-painting ? De kunstenaar explodeert zijn energie op een doek, nauwelijks rekening houdend met beperkende regels. De toeschouwer krijgt een grillige hoeveelheid kleuren en vormen te zien, waar geen realistische afbeelding in is te herkennen. Toch ervaart hij/zij de emoties die in het schilderij verstopt zitten.

Er zijn zoveel elementen in muziek.
- knappe composities van melodien en ritmes
- simpel genieten van pure klank en "groove"
- het emotionele van opdwepende melodische spanning en energetische ritmiek
- het verrassende van telkens andere improvisaties
- het gewennen aan nieuwe dissonanten, vreemde syncopen, onbekende klanken
- het ondergaan van volkomen (schijnbaar) willekeurige geluiden
- de intense werking van - goed geplaatste - stilte en rust.
- de ervaring van akoestische effecten en combinatie van media
Er is nog zoveel te doen. We zijn pas net begonnen om stijlvormen te mengen. En er is nog een hele wereld aan kunstmatige geluiden onontdekt.

Een paar voorbeelden:
1. cd "Lambarena" (SK 64542)
Een menging van Afrikaanse kultuur met muziek van J.S.Bach
2. compositie "cities change the songs of birds" (www.jacobtv.nl)
Ritmisch gescandeerde tekst en video in combinatie met life orkest.
O.a. de emotie van drugs-problemen gespeeld op harp.
3. "Air sensible" (zie internet)
Accordeon-duo Toeac gesampled en aangevuld door 2 computer-componisten, rondgeslingerd via een 9 kanaals surround systeem MASE.

Aan eenieder: Veel inspiratie, veel succes en geniet ervan!

[Izzy]

Oorspronkelijk geplaatst door conq

Das een mooi wiskundig rekensommetje, maar negen van de tien zullen er niet van klinken.Daar kan ik me wel in vinden.

Sommige mensen vinden ook dat alles buiten de drie akkoorden die de Rolling Stones constant gebruiken, slecht klinkt.

Mijn tolerantiedrempel is een pak hoger dan die van mijn vrouw bijvoorbeeld, ik geraak toch wel aan een vijf miljoen peisek...

IZ.

[Sgt Pepper]

Oorspronkelijk geplaatst door Kyuss

Luister The Mars Volta.

hoh, kben ook fan maar zelfs bij hen hoor je toch ook hun invloeden, vind ik. Nuja, op die nieuwe gaan ze redelijk experimenteel, maar ze herontdekken ook maar gewoon hoor. (op welliswaar geniale wijze en in een nieuw jasje)

In mijn ogen is zeker alles nog niet gedaan. Net zoals mensen evolueren, maatschappijen of ideeën evolueren, zal muziek ook wel evolueren. Tenslotte is de muziekgeschiedenis daar tot nu toe een sterk bewijs van. Muziek is tijds- en geestgebonden, wie weet wat er ons nog allemaal te wachten staat. (hopelijk niet te veel dat eindigt op -tonic)(tenzij het gin- is)

Muzikanten moeten gewoon blijven experimenteren met sounds maar ook met elektronica en vroeg of laat zal er wel iets nieuws opduiken :-)

[Xopotl]

Muziekgeschiedenis en geschiedenis in het algemeen leren ons inderdaad nogal wat over het verloop van stromingen en ontdekkingen in de muziek.
Eigenlijk is de stelling een typisch post-moderne stelling. Er schuilt nogal wat twijfel in het poneren van de stelling en ze impliceert een heleboel vragen over muziek in het algemeen. Je kan de stellig immers toepassen op alle vormen van expressie (kunst)...

Ik denk dat er plots een dag zal komen waarop we vaststellen dat we het post-modernisme en het daaraan gekoppelde idee dat we enkel nog combinaties maken van "wat al bestaat", van ons af hebben geschud.
Velen zullen die dag bij zichzelf denken "Waarom heb ik daar niet aan gedacht..."

Postmodernisme - Wikipedia

[Fenderwim]

Stelling is een vorm van fatalisme en gebrek aan realiteit.

Niemand weet wat de toekomst ons brengt.

Het voornaamste wat nu het geval is dat er veel meer mensen dan voorheen voor een kleine investering muziek kunnen maken
Dit leidt tot een veel groter aantal producties en dat vermindert de gemiddelde kwaliteit, omdat er veel amateurs/beginners bij zitten.

Dit wordt nog versterkt, doordat via internet er een veel groter aanbod is van muziek dan ooit tevoren.

Er is dus een wereldwijde muziek productie revolutie aan de gang. Oude systemen werken niet meer en nieuwe moeten er nog komen.

Maar er zullen altijd muziekanten zijn die weer iets nieuws zullen creeren en sommige zullen succes hebben en andere niet..

Groeten

Wim

[pearlguy]

Als je zegt dat alles al een keer gedaan is dan, dan is dat een commercieel beïnvloede uitspraak. Je staart je m.a.w. blind op de dingen die tot dusver gecommercialiseerd zijn. Dat is niet bepaald creatief.

Ik ben zelf een hobbydrummer dus ik probeer het even vanuit het drumperspectief te bekijken, maar dit geldt ongetwijfeld ook voor andere instrumenten.

De ritmes in de Westerse popmuziek zijn ronduit simplistisch. Drummers als een Gavin Harrison van Porcupine Tree proberen odd signatures en odd meters uit (ik weet hier even de Nederlandse termen niet voor, zo zie je maar hoe ongebruikelijk ze zijn). Drumtechnisch niet gemakkelijk en grotendeels onontgonnen gebied maar bijna niemand die zich daarmee bezig houdt. Waarom? Omdat het bij wijze van spreken een opleiding vergt om zo te kunnen drummen.

Het maakt de muziek van Porcupine Tree bovendien niet bepaald gemakkelijk om te begrijpen. Terwijl toegankelijkheid zowat een voorwaarde is voor commercieel succes.

Onontgonnen gebied zijn evengoed de ritmes van Afrika, de Caraïben en Brazilië. En het Midden-Oosten. Maar waar we niet vertrouwd mee zijn, dat willen we niet. En dus staren we ons blind op de dingen die gemakkelijk in het oor liggen. Maar er is wel geen kat die zich binnen twintig jaar nog een band uit de jaren negentig kan herinneren.

De muziekindustrie wordt geregeerd door navelstaarders. Dat is trouwens ook de reden waarom ze al tien jaar klagen over illegale downloads zonder er iets aan te doen. In plaats van een paar originele marketingjongens andere concepten te laten uitwerken om hun producten aan de man te brengen. Zoals ze in andere sectoren bijna dagelijks doen. Maak van die CD-hoes eens een kunstwerkje, steek er eens iets origineels bij, doe eens iets speciaals om mensen die winkel binnen te krijgen, zorg ervoor dat mensen die CD echt willen in plaats van gewoon de muziek te downloaden. Muziek wordt in onze tijd gewoon als muziek gezien. Dat is verkeerd. Muziek is meer dan muziek. Tenzij je je deuntje louter en alleen om den brode verkoopt. Dat zal in de toekomst niet meer kunnen vrees ik.

Ook de artiesten van vandaag zullen out-of-the-box moeten leren denken. Hun enige invloed is commerciële westerse popmuziek. Uiteraard heb je het dan op een gegeven moment wel gezien. Dat komt omdat ze per se beïnvloed willen worden door dat wat al is. Dat is bepaald oncreatief.

We zijn op creatief vlak bovendien te veel verwend. Wie in de seventies een van de eerste dure synthesizers kocht, moest daaraan trekken, sleuren en ombouwen om daar de gewenste sound uit te krijgen. Nieuwe dingen doen was gewoon hard werken. En nu? Voor een prikje neem je duizenden sounds mee naar huis. Je koopt een synthesizer van 100 euro en de hoeveelheid sounds die daar uitkomen, is duizelingwekkend. Geef zoiets aan een kind en die kàn daar zelfs niet creatief mee zijn. Het is simpelweg te veel en te gemakkelijk. Die luistert één keer naar al die sounds en laat het ding vervolgens links liggen. Zo'n synthesizer is dodelijk voor je creativiteit.

Maar het is niet alleen de overdaad die in de weg zit. Wie muziek maakt in Europa, beperkt zich tot de instrumenten die we kennen. De logica daarvan begrijp ik niet. Er zijn honderden, misschien wel duizenden instrumenten out there die we zelfs gewoon niet kénnen. Daarmee moeten schitterende dingen te doen zijn. Maar met zoiets op een podium gaan staan willen we uiteraard niet. Niet hip, cool of vet genoeg. Dus verdwijnt zo'n instrument in het hokje "wereldmuziek" en zijn we ervan af.

Sorry, te veel in één post gepropt. Peace.